Το forum της εσωτερικής αναζήτησης και αφύπνισης
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΗμερολόγιοΗμερολόγιο  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  Σύνδεση  
Η ώρα...είναι
ο χώρος μας στο facebook

Πρόσφατα Θέματα
Πλοήγηση
 Πόρταλ
 Ευρετήριο
 Κατάλογος Μελών
 Προφίλ
 Συχνές Ερωτήσεις
 Αναζήτηση
Κορυφαίοι συγγραφείς
Ο λ ύ μ π ι ο ς (442)
 
ΑΡΤΕΜΙΣ (223)
 
ecyse (92)
 
EKATH (78)
 
dimig (73)
 
Ιππολύτη Αμαζών (59)
 
Δάφνη (22)
 
ΟΡΦΕΑΣ (19)
 
'Ατροπος (15)
 
astro (14)
 
Στατιστικά
Τα μέλη μας είναι συνολικά 140
Το νέο μέλος στις συζητήσεις μας είναι ο/η kanlyo

Τα μέλη μας έχουν δημοσιεύσει συνολικά 1149 θέματα σε 453 θέματα
οι επισκέπτες μας
Counters
Free Counter

Μοιραστείτε | 
 

 ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΑΡΤΕΜΙΣ
Συντονιστής
Συντονιστής
avatar


ΔημοσίευσηΘέμα: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ   Πεμ Ιαν 22, 2009 2:09 pm

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ





Επειδή οι αποστάσεις στο σύμπαν είναι τεράστιες, χρησιμοποιούμε τη μονάδα «έτος φωτός» ως μονάδα απόστασης.

Έτσι, όταν π.χ. λέμε ότι το κοντινότερο αστέρι σ’ εμάς, μετά τον Ήλιο, είναι ο Άλφα του Κενταύρου και ότι απέχει από εμάς 4 έτη φωτός σημαίνει ότι αυτό που παρατηρούμε σήμερα κοιτάζοντας αυτό το αστέρι είναι αυτό που συνέβη πριν από 4 χρόνια.

Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν παρατηρούμε ένα γαλαξία που βρίσκεται 10 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας, βλέπουμε πώς ήταν ο γαλαξίας αυτός πριν από 10 εκατομμύρια χρόνια.

Το τι συμβαίνει σήμερα στον γαλαξία αυτόν, θα το μάθουμε μετά από 10 εκατομμύρια χρόνια, γιατί τότε θα φθάσει η σημερινή εικόνα, δηλ. το φως, του συγκεκριμένου γαλαξία στη Γη.


Αλλά και αντίστροφα. Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει ζωή σε κάποιους πλανήτες στο γαλαξία μας αλλά και σε άλλους γαλαξίες, όπου οι κάτοικοι αυτών των πλανητών έχουν τόσο δυνατά τηλεσκόπια που μπορούν να παρακολουθήσουν με λεπτομέρεια τη Γη μας. Τότε, αν παρατηρούν τη Γη μας αυτή τη περίοδο θα συμβαίνει το εξής:
Αν ο ένας απ’ αυτούς τους πλανήτες απέχει από τη Γη 4 δισεκατομμύρια έτη φωτός, τότε θα βλέπει έναν νεκρό πλανήτη (όπως ήταν τότε η Γη).
Αν απέχει 3 δισεκατομμύρια έτη φωτός, θα βλέπει μονοκύτταρους οργανισμούς.
Αν απέχει 800 εκατομμύρια έτη φωτός, θα βλέπει πολυκύτταρους οργανισμούς.
Αν απέχει 100 εκατομμύρια έτη φωτός, θα βλέπει φυτά, δένδρα, ζώα και κυρίως πολλά και τεράστια ζώα, που εμείς τα λέμε δεινόσαυρους.
Αν απέχει 500 χιλιάδες έτη φωτός θα βλέπει και ανθρώπους.
Αν απέχει 5 χιλιάδες έτη φωτός θα βλέπει τους Αιγυπτίους να χτίζουν πυραμίδες.
Αν απέχει 3.200 έτη φωτός θα βλέπει τον Τρωικό πόλεμο.
Αν απέχει 2.350 έτη φωτός θα βλέπει τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη να διδάσκουν στην Ακαδημία του Πλάτωνα.
Αν απέχει 2002 έτη φωτός θα βλέπει τη γέννηση του Χριστού.
Αν απέχει 57 έτη φωτός θα βλέπει τις ατομικές βόμβες να πέφτουν στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Αν απέχει 33 έτη φωτός θα βλέπει τον άνθρωπο να προσεδαφίζεται στη Σελήνη.

Από τα πιο πάνω βγαίνει το συμπέρασμα ότι αυτά που παρατηρούμε σήμερα στο σύμπαν είναι πράγματα που έχουν συμβεί πολύ παλιά.
Αυτό σημαίνει ότι σήμερα που παρατηρούμε τα βάθη του σύμπαντος, δεν βλέπουμε τίποτε άλλο παρά το μακρινό παρελθόν του.


Στην αρχή της αρχής, στη Μεγάλη Έκρηξη, εκεί όπου όλα ξεκίνησαν και που στη συνέχεια δημιουργήθηκε το σύμπαν, όπως το βλέπουμε σήμερα.

Ένα πρώτο βασικό ερώτημα για το μέλλον του σύμπαντος είναι το εξής:

Το σύμπαν θα συνεχίζει να διαστέλλεται και μέχρι πότε;
Όταν και εφόσον σταματήσει να διαστέλλεται τι θα συμβεί;

Μήπως αρχίσει να συστέλλεται και συστελλόμενο ακολουθήσει μια αντίστροφη πορεία και σιγά-σιγά (τρόπος του λέγειν) φθάσει στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε, οπότε θα έχουμε τη Μεγάλη Σύνθλιψη;
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι προφανώς πρωταρχικής σημασίας για το μέλλον του σύμπαντος και η επικρατέστερη άποψη που μας έρχεται σήμερα από την αστροφυσική είναι ότι το σύμπαν θα συνεχίζει να διαστέλλεται επ’ άπειρον.

Ένα επόμενο βασικό ερώτημα είναι αναφορικά με το μέλλον του Ηλιακού μας συστήματος. Είναι φανερό ότι κυρίαρχο ρόλο στο Ηλιακό μας σύστημα παίζει ο Ήλιος, γιατί χάρις σ’ αυτόν υπάρχει ζωή στον πλανήτη μας.
Αν ο Ήλιος σταματήσει να μας στέλνει τα δύο πολύτιμα αγαθά του, το φως και τη θερμότητα, τότε η θερμοκρασία στη Γη θα φθάσει τους 200 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, οπότε όλα θα παγώσουν, όλα θα σβήσουν και ο πλανήτης Γη θα σιωπήσει για πάντα.

Τί πρόκειται λοιπόν να συμβεί στο μέλλον με τον Ήλιο;

Δυστυχώς, τα νέα δεν είναι καλά. Θα έρθει η στιγμή που ο Ήλιος μας θα σβήσει.
Το μόνο παρήγορο είναι ότι αυτή η στιγμή θ’ αργήσει να έρθει.
Και μάλιστα θ’ αργήσει πολύ να έρθει, αφού εκτιμάται ότι το τέλος του Ήλιου μας θα έρθει σε πέντε δισεκατομμύρια χρόνια από σήμερα.

Όλα τ’ αστέρια που υπάρχουν στο σύμπαν έχουν ημερομηνία θανάτου.
Διαφέρουν ως προς τη διάρκεια ζωής και ως προς τον τρόπο θανάτου τους.
Τ’ άστρα διακρίνονται, ανάλογα με το μέγεθός τους, σε μεγάλα, μεσαία και μικρά.

Όσο πιο μεγάλο είναι το άστρο, τόσο, κατά κανόνα ζει και περισσότερα χρόνια. Το δικό μας το αστέρι, ο Ήλιος μας, είναι ένα άστρο μεσαίου μεγέθους.




Συγγραφεας : Παρασκευας Ν Παρασκευοπουλος
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ :: ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ-ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ-ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ-
Μετάβαση σε: